Η πρόσκληση ήταν για τις 6.45 τα χαράματα του Σαββάτου 8/9, στο Κτήμα της Achaia Clauss, για τον τρύγο της Μαυροδάφνης. Αυτού του μοναδικού στον κόσμο μαύρου σταφυλιού, στου οποίου τις ρώγες ο ρομαντικός Βαυαρός ιδρυτής του οινοποιείου Gustav Clauss έβλεπε τα μαύρα μάτια της αγαπημένης του Δάφνης, που έφυγε πρόωρα από την ζωή.

Από τις 6.30 άρχισαν να καταφθάνουν οι πρώτοι τρυγητές. Συνεργάτες, φίλοι, επισκεπτες, Έλληνες και ξένοι τουρίστες, φίλοι του κρασιού και της Achaia Clauss, κοντοχωριανοί, γείτονες. Από τους διοργανωτές μοιράστηκαν οι φόρμες εργασίας, τα μπλουζάκια με το σήμα της A.C., τα ψάθινα καπέλα και τα τζόκεϋ, τα κοφίνια και οι ψαλίδες. Γύρω στις 7.30, υπό τις οδηγίες των οινολόγων και των έμπειρων συνεργατών του οινοποιείου, το αμπέλι γέμισε με κόσμο.

Τα χέρια πήραν φωτιά! Τα πρώτα κοφίνια γέμισαν με ζουμερά μαύρα σταφύλια, τα οποία απλώθηκαν στις λιάστρες, ειδικές κατασκευές, για να αφυδατωθούν ελαφρώς, ώστε αργότερα να προσδώσουν στο γλυκό κρασί μοναδικά μελένια αρώματα αποξηραμένων φρούτων και μπαχαρικών. Λίγο αργότερα εμφανίστηκε στο αμπέλι κλέβοντας την παράσταση το άσπρο άλογό μας, ο Τσίλιας, με το κάρο του, που ανέλαβε τις μεταφορές των κοφινιών με τα σταφύλια.

Λίγο πιο μέσα από την κεντρική Πύλη του Κτήματος είχαν στηθεί οι πάγκοι και τα βαρέλια της αποβοστρύχωσης. Εκεί, πάντα υπό την καθοδήγηση των οινολόγων, οι τρυγητές με τα χέρια τους, διαχώριζαν τους βοστρύχους (τσάμπουρα, τσαμπιά) από τις ρώγες. Προσεκτικά, ώστε να μη σπάνε οι ρώγες, απλώς να αποχωρίζονται από τα τσαμπιά. Είναι μια διαδικασία που χρησιμοποιείται χιλιάδες χρόνια στον τόπο μας, προκειμένου να γίνεται αφενός καλύτερη εκχύλιση του χρώματος και των αρωμάτων του σταφυλιού, αφετέρου ανώτερης ποιότητας οινοποίηση, μια και οι σκληρές τανίνες των βοστρύχων, οι οποίες κατά την παλαίωση δεν μαλακώνουν εύκολα, δεν περνάνε στον μούστο.

Η έκπληξη για τους τρυγητές ήταν αναπάντεχη και πολύ ευχάριστη, όταν τους ανακοινώθηκε ότι από το βαρέλι με την Μαυροδάφνη της αποβοστρύχωσης, που θα είναι έτοιμη σε πέντε χρόνια, όλοι όσοι συμμετείχαν θα λάβουν από μισό λίτρο, σαν ανταμοιβή για την γλυκιά προσπάθειά τους.

Στην αποβοστρύχωση τα δρύινα βαρελάκια γέμιζαν σιγά-σιγά με μαύρες ρώγες, τα χέρια κόλλαγαν από τον γλυκό χυμό των σταφυλιών.

Οι οινολόγοι έριχναν στα βαρελάκια ξηρό πάγο, ο οποίος δημιουργούσε ατμούς που έδιναν στα σκοτεινά βαρέλια ένα διονυσιακό μυστήριο.

Τα γελια, τα αστεία και τα πειράγματα έδιναν κι έπαιρναν. Χαρούμενες φωνές και γέλια αντιλαλούσαν στην πλαγιά του Βοδιά!

Και ο τρύγος στ´ αμπέλια καλά κρατούσε!

Αυτό που ήταν πολύ εντυπωσιακό ήταν η συμπεριφορά των παιδιων, τα οποία ήρθαν με τους γονείς τους από τα ξημερώματα. Τρίχρονα στα καροτσάκια τους, παιδιά Δημοτικού, έφηβοι, όλα ήταν χαρούμενα και πρόθυμα να ακολουθήσουν τις οδηγίες των μεγαλύτερων.
Ασφαλή μέσα στα φιλόξενα τείχη του Οινόκαστρου, με τα άσπρα τους μπλουζάκια χρωματισμένα από την Μαυροδάφνη, με τα χεράκια τους να κολλάνε, απόλαυσαν όσα απλόχερα τους προσέφερε η Φύση και οι διοργανωτές.

Έκπληξη που ξετρέλλανε τους μικρούς τρυγητές ήταν η βόλτα στο Κτήμα με τον Τσίλια, στην σούστα του!

Κι αφού είχε πάει η ώρα 11.00, τα μάτια έλαμπαν, τα χείλη γελούσαν, οι κινήσεις είχαν γίνει νωχελικές δόθηκε το σύνθημα οτι είχε στηθεί το τραπέζι. Κάτω από τα πεύκα γέμισαν οι πάγκοι νοστιμιές, κρασί κ αναψυκτικά.

Κι όλοι οι “πολεμιστές” του τρύγου, μικροί και μεγάλοι απόλαυσαν το χορταστικό κολατσιό τους χαρουμενοι και ικανοποιημένοι που με την εργασία των χεριών τους θα έφτιαχναν το κρασί τους. Και που έζησαν μια ακόμα εμπειρία μοναδική, πρωτόγνωρη και αξέχαστη στο αγαπημένο, φιλόξενο με τις πάντα ανοιχτές σε όλους Πύλες του, οινοποιείο της Achaia Clauss!

Τρύγος Μαυροδάφνης 2018

Φωτογραφίες: Σπύρος Χρονόπουλος

ADV