Μπαίνουμε σταδιακά στη χειμωνιάτικη περίοδο που σημαίνει περισσότερες βροχές και χαμηλότερες θερμοκρασίες για τα καλλιεργήσιμα εδάφη. Αν συνυπολογίσουμε και τα όλο αυξανόμενα ακραία καιρικά φαινόμενα που πλήττουν τα τελευταία έτη διάφορες περιοχές της Ελλάδας, έχουμε μεγαλύτερες απώλειες όχι μόνο σοδειών καλλιεργειών αλλά και του ίδιου του εδάφους.

Ανταποκρινόμενοι οι γεωργοί σε όλες τις τρέχουσες και νέες προκλήσεις αναφορικά με τη διαχείριση του εδάφους (κατεργασία ή καλλιεργητικές πρακτικές) και τις συνθήκες του αγρού (τοπογραφία, εδαφική σύσταση, κλίση πρανών, τοπικές κλιματολογικές συνθήκες, λεκάνη απορροής κ.ά.), πρέπει να λαμβάνουν τις κατάλληλες συμβουλές και κατόπιν επιτόπιας διάγνωσης να παίρνουν μία σειρά μέτρων που μπορούν να βοηθήσουν τη συγκράτηση νερού στο έδαφος και να μειώσουν το φαινόμενο απώλειας εδάφους.

Λήψη μέτρων:

Διαχείριση εδάφους

– μείωση έντασης κατεργασίας εδάφους

– κατεργασία/δισκοσβάρνισμα του εδάφους κατά τις ισοϋψείς

– προετοιμασία τραχιάς σποροκλίνης

– μείωση επιφανειακής συμπίεσης

– δημιουργία αναχωμάτων εντός αγρού

– αύξηση περιεκτικότητας σε οργανική ύλη

Επιφανειακή απορροή και διάβρωση.

Καλλιεργητικές πρακτικές

– αμειψισπορά

– εφαρμογή καλλιεργειών κάλυψης

– φύτευση σε λωρίδες

– πιο μεγάλα κεφαλάρια

Συμπίεση εδάφους.

Εγκατάσταση φυτικών ζωνών ανάσχεσης

– δίπλα σε χαντάκια και ρέματα

– στις παρυφές του αγρού

– συντήρηση της βλάστησής τους