Η γνωστή μυκητολογική ασθένεια κυκλοκόνιο, η οποία εμφανίζεται κυρίως στα φύλλα των ελαιοδέντρων, ενδημεί στην περιοχή μας και προκαλεί, πέρα από τις χαρακτηριστικές κηλίδες, φυλλόπτωση και μία γενικότερη εξασθένιση των δέντρων.

Ως εκ τούτου την παρούσα χρονική στιγμή που (σχεδόν παντού) έχει ολοκληρωθεί ο τρύγος είναι σκόπιμο όλοι οι παραγωγοί να προβούν σε ένα ψεκασμό με κατάλληλο φυτοπροστατευτικό προϊόν ή με ένα χαλκούχο  σκεύασμα  για  την  καταπολέμηση  του  μύκητα  σύμφωνα  και  με  τις οδηγίες που δόθηκαν στο προηγούμενο δελτίο γεωργικών προειδοποιήσεων (34/27-10-2020).

Είναι σκόπιμο να τονισθεί ότι αφενός την παρούσα στιγμή ίσως δεν μπορούν να γίνουν διακριτά τα συμπτώματα σε όλους τους ελαιώνες πλην όμως αυτό δεν αναιρεί την ύπαρξη του μύκητα. Αφετέρου, οι ελαιώνες οι οποίοι μένουν αψέκαστοι ή ελαιώνες που δεν τυγχάνουν ιδιαίτερα εντατικής καλλιέργειας καθώς και ελαιόδενδρα εντός οικοπέδων ή αυλών και κήπων πολλές  φορές  στην  συνέχεια  εξελίσσονται  σε  εστίες  από  όπου  ο  μύκητας  εξαπλώνεται  και  διαδίδεται ευρύτερα ανάλογα και με τις συνθήκες που επικρατούν, κάθε χρονιά, στην κάθε επιμέρους περιοχή.

Έτσι, είναι ανάγκη να πραγματοποιηθεί ψεκασμός καταπολέμησης του μύκητα και της ασθένειας σε όλες τις περιοχές και ιδιαίτερα σε αυτές όπου επικρατούν συνήθως υψηλές τιμές σχετικής υγρασίας σε συνδυασμό με τις θερμοκρασίες που είναι ευνοϊκές για την ανάπτυξη της ασθένειας.

Στις περιπτώσεις αυτών των περιοχών προτείνεται η υλοποίηση δύο ψεκασμών με την μεσολάβηση χρονικού διαστήματος ενός μηνός μεταξύ τους (ενδεικτικά και ανάλογα με τις καιρικές συνθήκες που θα επικρατήσουν). Σε κάθε περίπτωση υποχρεωτικά πρέπει να λαμβάνεται υπόψη η τεχνική άποψη που παρέχουν οι γεωπόνοι, οι οποίοι συνταγογραφούν την χρήση των φυτοπροστατευτικών προϊόντων, καθώς και το ιστορικό κάθε ελαιώνα.

Καρκίνωση 

Ιδιαίτερη έμφαση πρέπει να παρέχεται στην καταπολέμηση του κυκλοκόνιου και στις περιπτώσεις των ελαιώνων όπου υφίσταται η ασθένεια της καρκίνωσης, η οποία προκαλείται από την είσοδο του βακτηρίου ψευδομονάδα στις πληγές και σχισμές του φλοιού των κλάδων της ελιάς καθώς ο χαλκός συμβάλλει στον περιορισμό της διάδοσης του βακτηρίου.

Στις περιπτώσεις ελαιώνων με τέτοια προσβολή, ιδιαίτερη προσοχή πρέπει να παρέχεται στο κλάδεμα, στην διαχείριση των τομών του κλαδέματος (όποτε εφαρμόζεται αυτό σε κάθε περιοχή) καθώς και στην διαχείριση των υπολειμμάτων του κλαδέματος.

Εδώ τονίζεται επιπλέον η ανάγκη απολύμανσης των τομών και ευρύτερα των πληγών με ένα πυκνό διάλυμα χαλκούχου σκευάσματος ή με τις αλοιφές κλαδέματος που κυκλοφορούν στο εμπόριο. Επίσης απαιτείται η απολύμανση των κλαδευτικών εργαλείων καθώς και κάθε άλλη ενέργεια η οποία συμβάλλει στην αποφυγή διάδοσης της καρκίνωσης σε επιπλέον ελαιώνες της περιοχής ή άλλων περιοχών.