Ολοκληρώνεται τον Αύγουστο το έργο «Ο σοφός γεωργός – Erasmus+: Διασυνδέοντας τις γενεές των γεωργών στην ψηφιακή εποχή».

Τα αποτελέσματα του έργου θα δείξουν τη βιωσιμότητα της προσέγγισης και της μεθοδολογίας, ως μια από τις πιθανές τεχνικές για την αντιμετώπιση κρίσιμων προκλήσεων στον αγροτικό και αγροτικό τομέα. Η εμπειρία μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε ένα ευρύτερο στρατηγικό πλαίσιο για τη χάραξη πολιτικής, για την αντιμετώπιση της εγκατάλειψης της γεωργικής δραστηριότητας, ιδίως από τους νέους, τη διαδοχή της γεωργίας, την προσέλκυση νεοεισερχόμενων σε γεωργικές δραστηριότητες, την εισαγωγή ψηφιακών καινοτομιών με υπεύθυνο και αποτελεσματικό τρόπο, κατάλληλο για τις ανάγκες των μικροκαλλιεργητών και των οικογενειών.

Οι μικρές εκμεταλλεύσεις και οι οικογενειακές εκμεταλλεύσεις κυριαρχούν στη γεωργία της ΕΕ, καθώς τα δύο τρίτα των 10 εκατομμυρίων αγροκτημάτων έχουν λιγότερα από 5 εκτάρια. Αυτό το ποσοστό θα είναι ακόμη υψηλότερο εάν λάβουμε υπόψη τις χώρες που έχουν πρόσβαση στη Νοτιοανατολική Ευρώπη. Σχεδόν το ένα τρίτο όλων των ενεργών αγροτών στην ΕΕ είναι άνω των 65 ετών, ενώ μόνο το 5,6% είναι κάτω των 35 ετών. Αυτό το φαινόμενο περιγράφεται ως «γκριζάρισμα των αγροτών της Ευρώπης». Οι γνώσεις, η εμπειρία, η παράδοση, η στάση, η νοοτροπία των μικροκαλλιεργητών μπορούν να αποτελέσουν τεράστιο πόρο και εμπόδιο ταυτόχρονα.

Η έννοια της «σοφής γεωργίας» (wise farming) εισάγεται και χρησιμοποιείται από το έργο και μπορεί να εκληφθεί σε δύο διαστάσεις:
1) την αξία της τοπικής εμπειρίας στη γεωργία γενικά: μια προσωπική συμπεριφορά όπου «Ο σοφός αγρότης μαθαίνει από την εμπειρία των άλλων» και σε αντίθεση με το «Το έξυπνο άτομο που χρησιμοποιεί το μυαλό και τη νοημοσύνη του, ο σοφός χρησιμοποιεί την εμπειρία του και τις εμπειρίες άλλων για την επίλυση προβλημάτων»,
και 2) πηγαίνοντας ένα βήμα παραπέρα τον γνωστό όρο «Έξυπνη γεωργία» (σχετικά με την ψηφιακή γεωργία ) στο “Wise Farming”, όπου η εισαγωγή των εργαλείων της γεωργίας 4.0 πρέπει να τοποθετηθεί σε τοπικό πλαίσιο, για να ταιριάζει με την εμπειρία, τη στάση, τις πολιτιστικές συνήθειες, για να επικυρώσει τη χρησιμότητα όχι μόνο στο επίπεδο της επιχειρηματικής απόδοσης αλλά και τη φροντίδα κοινωνικών, περιβαλλοντικών , πτυχές βιωσιμότητας και ιδιοκτησίας δεδομένων.

Ο άμεσος στόχος της πρότασης είναι να συγκεντρώσει τις νεότερες και τις μεγαλύτερες γενιές των αγροκτημάτων σε ένα κοινό πρόγραμμα ανταλλαγής γνώσεων, πρόσβαση σε ευκαιρίες μάθησης υψηλής ποιότητας, υποστήριξη διευκόλυνσης και συνεχή συνεργασία για αυξημένη ικανότητα, από τη μία πλευρά στη χρήση ψηφιακών εργαλεία, από την άλλη πλευρά, οι κρίσιμες γεωργικές πρακτικές που βασίζονται στην τοπική γνώση.

Η ομάδα-στόχος αποτελείται από μικροκαλλιεργητές και οικογενειακούς αγρότες, όπου η προσωπική συμμετοχή στη γεωργία είναι αναπόφευκτη, το τρέχον επίπεδο δεξιοτήτων και προσόντων είναι γενικά χαμηλό, τόσο από την ηλικιωμένη πλευρά – δεν διαθέτουν ψηφιακές δεξιότητες όσο και από τους νεότερους αγρότες – λείπουν βασικές ικανότητες στην πρακτική της γεωργίας. Οι ηλικιωμένοι αγρότες έχουν τοπικές γνώσεις που είναι απαραίτητες για την επιτυχή επιχειρηματικότητα σε επίπεδο αγροκτήματος, ενώ οι νεότεροι αγρότες είναι πιο προχωρημένοι στη χρήση ψηφιακών συσκευών, αλλά επίσης στερούνται της ειδικής τους χρήσης στη γεωργία, καθώς η απόκτηση τοπικής («αργής») γνώσης απαιτεί σημαντικό χρονικό διάστημα

*Συνεργάτες
Ελλάδα, Ουγγαρία, Ρουμανία, Κροατία, Σερβία, Σλοβακική Δημοκρατία